|
Autor: Magdalena Prask
|
|
19.06.2009. |
|
 Kontynent: Ameryka Południowa, Kraj: Ekwador, Region: Andy Ekwadorskie
Jeśli wysokość Chimborazo mierzyć od środka Ziemi jest ona większa niż w przypadku Mount Everest czy K2. Stojąc na szczycie jest się naprawdę blisko słońca – ponad 2.200 m bliżej niż będąc na najwyższym szczycie Himalajów. Zresztą do 1820r. Chimborazo był uważany za najwyższy szczyt świata........ Trudna decyzja
Z Quito autobusem w ciągu 1,5 godziny docieramy do Machachi. Stąd prowadzi jedna z dróg jaką można dojechać do Refugio Jose F. Ribas pod Cotopaxi. Wchodzi się wtedy do Parku Narodowego tzw. Wejściem Północnym (mało popularnym).
Z Machachi do Refugio jest ok. 25-30 km. Droga, na którą się zdecydowaliśmy mocno ogranicza możliwości dotarcia pod wulkan – można iść pieszo lub próbować łapać „stopa”. My łączymy jedno z drugim.
Niestety zaraz na początku naszej drogi zdarza się wypadek. Wsiadając na tył pick-up’a, z dużym plecakiem na plecach nachyliłam się a plecak zsuwa mi się na kark. Był na tyle ciężki, że omal nie złamał mi kręgosłupa. Straszny ból. Nie mogę ruszać głową i czuję, że jeden z kręgów szyjnych nienaturalnie wystaje.....
* I co teraz? – pyta zmartwiony Jacek – Może trzeba wrócić do Quito, jakiś lekarz powinien to zobaczyć.
Wiem że Jacek ma rację. Jednak..... decyduję się iść dalej. Chciałam zdobyć szczyt i myślałam też o Jacku, który tylko po to przyjechał na trzy tygodnie do Ekwadoru. Nie chcę poddać się tak od razu. Liczę też na to, że to tylko lekkie nadwyrężenie i jutro rano ból kręgosłupa minie bezpowrotnie. |
|
Czytaj całość
|
|
|
Autor: Teresa Adamczak
|
|
22.04.2007. |
|
GALERIA ZDJĘĆ  Kontynent: Ameryka Południowa, Kraj: Chile, Region: Atacama
Naszą podróż w kierunku Chile rozpoczynamy z koleżanką w Arequipie (Peru). Rozstajemy się z naszą trzecią koleżanką wracającą do Polski i 3 listopada 2006 r. ruszamy nocnym autobusem do Tacny. Po dotarciu do miasta spędzamy 2 h przy kawie i czekamy na pierwszy poranny transport do granicy. Ok. godziny 6 udajemy się na dworzec międzynarodowy. Wraz z trzema Peruwiańczykami jedziemy wynajętym taxi (taniej niż autobus) w kierunku przygranicznego miasta w Chile - Arica. Na granicy chilijskiej nasze bagaże są wielokrotnie obwąchane przez psa, prześwietlone, przejrzane. Wraz z nami granicę przekraczają rządki "mrówek" z Peru. Stanowimy wśród nich atrakcję, co skłania nawet panią celnik do uśmiechu na nasz widok i pytania czy udajemy się na wakacje. Po dotarciu do miasta Arica po raz kolejny przekonujemy się jak niełatwo jest w tej części świata dopracować szczegóły podróży. Jest rano (pomimo 2 h różnicy czasu między Peru i Chile) a autobus do jednego z celów naszej wyprawy - Calamy, mamy dopiero wieczorem o 22-ej. Tym samym przed nami więc cały dzień w Arice. Cóż pozostaje robić? Jako, że jest tu wyraźnie cieplej niż w Peru, zmieniamy nasze ubrania i buty na lżejsze, zostawiamy bagaże w przechowalni dworcowej, kupujemy bilety na nocną podróż i idziemy na pierwszy spacer po ziemi chilijskiej. W przewodniku znajdujemy kilka informacji i ciekawostek o mieście. Założone w 1541 roku, do 1880 roku należało do Peru. Chile zajęło je w czasach wojny o saletrę w latach 1879 - 1884. Formalnie sytuację miasta Arica uregulowano traktatem w 1929 roku. Do dziś jest ono jednak przedmiotem sporów między Chile i Peru. |
|
Czytaj całość
|
|
|
Autor: Sławomir Bębenek
|
|
22.04.2006. |
|
GALERIA ZDJĘĆ  Kontynent: Ameryka Południowa, Kraj: Peru, Region: Kanion Colca
Wstęp
Obiekty geoturystyczne cieszą się ogromną popularnością na całym świecie. Corocznie odnotowuje się wzrost liczby odwiedzających je turystów. W kręgu zainteresowań są zarówno potężne wulkany, huczące wodospady, jak i tajemnicze jaskinie czy rozmaicie uformowane skały. Miejsca te wywołują podziw, a nierzadko przerażenie. Jednak ich wspólną cechą jest, że zawsze fascynują. Sukces tych obiektów wynika przede wszystkim z ich walorów estetycznych, naukowych oraz kulturowych. To dzięki temu wzbudzają entuzjazm i niezatarte wspomnienia.
Usytuowany w południowym Peru kanion Colca oraz wprowadzająca do niego dolina (Valle del Colca), niewątpliwie do takich obiektów należą. Są to miejsca, gdzie fantazja styka się z rzeczywistością. Miejsca, w którym człowiek zdaje sobie sprawę, jakim "architektem" potrafi być natura. |
|
Czytaj całość
|
|
|
